-
1 òurrka/stroka út
-
2 MÁ
* * *I) (má, máða, máðr), v.1) to blot or rub out, efface (mást þeir of lífs bók);2) to wear, make blunt (var ljár hans máðr upp í smiðreim).* * *pres. mái; pret. máði; part. máðr; [the word seems to be identical with A. S. mawan, Engl. mow, Scot. maw, O. H. G. mahan, Germ. mähen; but if so, that sense has been lost]:—to blot out, wear out, by rubbing or the like; másk þeir af lífs-bók ok ritask eigi með réttlátum, Hom. 36; at hans nafn máisk af sínu húsi, Stj. 426; nú er nafn þitt á lifandi manna bók skráð ok mun þat aldregi af máaz (sic), 208; brauð myglað ok máð í gögnum, 367; eigi vitu vér nær hann vill þenna flekk má af virðingu sinni, Þorst. Stang. 51; af má lýti, H. E. i. 514; þá má þú mik af þeirri bók er þú skrifaðir, Stj. 313; and so freq. in mod. usage, það er máð, blotted ont, faint (cp. Germ. matt), of writing.2. to wear, make blunt from use, of tools; var ljár hans máðr upp í smiðreim, Fb. i. 522; klokka máisk af optligum hringingum, Eluc. 147 (Ed.); máðar af fyrnsku, Lil. 94; meiðs kvistu má, to tear, Gm. 34.II. metaph. to blot out, destroy; má af or af-má, at hann drepi þá ok mái þá af jörðunni, Stj. 312; Dróttinn hefir eytt ok af máð jörðunni alla þína úvini, 472; at hann hefir látið drepa ok má af jörðunni, 492; reiðin af már réttsýni manna, Bs. i. 103; hann már svá af ok minnkar þeirra styrk á marga vega, Stj. 436; eyddr ok af máðr, Fms. ii. 238. -
3 má
* * *I) (má, máða, máðr), v.1) to blot or rub out, efface (mást þeir of lífs bók);2) to wear, make blunt (var ljár hans máðr upp í smiðreim).* * *n. a bud (?); pálm-kvistir með fagri næfr ok nýju mái, Bs. ii. 16. -
4 SKORA
* * *(að), v.1) to chafe, rub, gall (jarnin skoruðu mjök at beini);2) to make a score or incision in (sumir ganga at með boløxar ok skora fœti á filunum); s. e-t sundr, to cut asunder;3) to challenge; s. e-m (or e-n) á hólm (til hólmgöngu, til hólms, til einvígis), to challenge to a duel;4) s. á e-n, to call upon, request strongly (þeir skoruðu á hann fast); s. á e-n til e-s, to call upon one for a thing (s. á. e-n til liðveizlu, fulltings); s. á e-n til hólmgöngu, to challenge one to fight;5) to urge insist upon (fast skorar þú þat); s. e-t mál við e-n, to broach a matter to one (konungr skorar þá þetta mál við hana sjálfa);6) s. e-t í, to stipulate (Þ. skoraði þat í, at);7) to score, count by tallies (hann lét þá s. liðit).* * *að, (but skorðu, Gs. 14), [Engl. to score], to make a score, incision; járnin skoruðu mjök at beini, Fms. xi. 288; af annan fótinn en skoraði mjök annan, Sturl. ii. 158; þar skorðu vit ( we scored) blóð ór benjum, Gs. 14; þeir skora sundr vegginn með bolöxum, Al. 148; skora sundr í miðju, Fas. iii. 343; þeir skoruðu af spjótskapti ( scored a piece off) ok görðu þar af hæl, Slurl. ii. 181; þeir skora fætr á fílunum þar til er þeir falla, Al. 143.II. skora e-m hólm, prop. to ‘score’ or mark out a field for battle, hence to challenge to single combat, (rísta reit, to scratch the limits of a batile-fdd, see Korm. S.); skora á e-n, to challenge; s. á e-n til hólmgöngu, Dropl. 36, Fs. 137; hann skoraði á Þorfinn til landa, Landn. 80; skora á mann til e-s hlutar, Eg. 494: also, skora e-m á hólm or hólmgöngu, to challenge to fight, Nj. 15, 36, Gísl. 78: skora e-n (acc.) á hólm, Grett. 40 new Ed., is less correct.2. to call on, summon; hann skorar á Þorgerði, Fms. xi. 134; at þú skorir á hann, at hann rétti þitt mál, Dropl. 20: to urge, fast skorar þú þat, Ld. 334; konungr skorar þetta mál við hana sjálfa, Fms. xi. 4; skaltú s. við hann fast, 113; skorar konungr til við Hákon, hvárt …, 20; þótt þessir hlutir skoraði samvizkur manna á fornum landskap, Bs. i. 733; þat skorar Búi í sættina, at …, Fms. xi. 86; einn er hlutr skoraðr til þess, 30; skoraði því Biskup þessa hluti, Bs. i. 736; Þorvaldr skoraði þat í mót.III. to score, count by tallies; en er skorat var lið vóru nær þrettán hundruð, Fms. vii. 295; hann lét þá s. liðit, Orkn. 416, ix. 382 (v. l.); þá lét hann menn ganga undir stöng ( he made the men pass under a pole), var lið skorat, Fms. viii. 320; skoraðir vóru sex tigir hundraða, 311; var þá skorat nær fjórir tigir hundraða manna, vii. 275; þá, var skorat tuttugu hundrað manna, 324; var skorat á hana ( her, the ship) tvau hundruð manna ok átta tigir, viii. 198; þar vóru fyrst til skoraðir ( mustered out) hirðmenn, Hkr. i. 310; skolu bændr skora görðir á hendr honum, to impose a levy on them. N. G. L. i. 200; var áðr skorat at hverjum Þórðr vildi ganga, Sturl. iii. 27.IV. reflex., skorask undan, to refuse, decline a challenge, Bárð. 179. -
5 STRJÚKA
* * *(strýk; strauk, strukum; strokinn), v.1) to stroke, rut, wipe; s. hendinni um ennit, s. um ennit, to stroke one’s forehead; s. aldri frjálst höfuð, never to be a free man;2) to stroke gently (gekk hann jafnan ok strauk hrossunum);3) to smooth, brush (en húskona strauk of ripti);4) to flog (s. e-n til blóðs);5) to dash off, run away (hann strýkr út jafnskjótt ok braut í skóg þegar); þau eru öll strokin, they are all gone.* * *(strykja, Ó. H. 61, Fms. viii. 217), pres. strýk; pret. strauk, straukt, strauktu, Fms. vi. (in a verse); mod. straukst; plur. struku; subj. stryki; imperat. strjúk. strjúktu; part. strokinn: [Dan. stryge; Engl. stroke]:—to stroke, rub, wipe; hann strauk blóð af sverðinu, Sæm. 135; strauktu um mækis munn, Fms. vi. (in a verse); hann strauk diskinn með dúknum, Ó. H. 154; þá stökk Sigurðr af baki, en ek strauk hest hans ok þó ek leir af honum, Fb. i. 354; tók dúkinn, strauk hann sér kurteisliga á miðjum, Hkr. 597 new Ed.; lét konungr göra sér laug ok strykja (strjúka, strykva, v. l.) klæði sín, to brush, beat his clothes, Fms. viii. 217; en húskona strauk of ripti, smoothed it, brushed it. Rm.; nú tekr hann enn ör ok strýkr blaðit ok fiðrit, Þiðr. 88; hann strauk höfuð-beinin, Gísl. 47; þreifaði um hendr þeim ok strauk um lófana, Fms. vi. 73; strauk hann hendi sinni um augu honum ok bein, Ó. H. 250: in the phrase, strjúka aldri frjálst höfuð, ‘never to stroke a free head,’ to live in worry and work, cp. the Engl. ‘no one dared to call his life his own,’ Fms. viii. 412 (v. l.), Sturl. ii. 124; aldri strykum (sic) vér frjálst höfuð meðan Ólafr er á lífi, Ó. H. 61; Skarphéðinn strauk um ennit, Nj. 190: with prepp., strjúk þoku ok mörkva frá augum þér, Barl. 116, 180.2. to stroke gently, with dat.; gékk hann jafnan ok strauk hrossunum, Finnb. 280; strjúka ketti (or kött), to stroke a cat; kött at strjúka og kemba lömb, Jón Þorl.II. metaph. [Dan. stryge], to stroke, flog, Clar.;, strjúka af e-m alla húð milli hæls ok hnakka, id.; strjúka e-n til blóðs, Bs. ii. 149; see strýkja, húð-strýkja.2. to strike out, dash off; strýkr hann út jambrátt til skógs, Hom. 120; at morni vill hann s., Skíða R. 20, 33; s. brott (cp. Dan. stryge af sted), Skálda (in a verse); strauk hann yðr (dat.) þar, grautnefr, Sturl. iii. 219; strauk Rögvaldr oss (dat.) nú, Mag. 120: to absent oneself, þeir struku brott í myrkrinu, Stj. 351; enn hann strjúki veg sinn, Rb. 174; þau eru öll strokin, all gone, Fms. xi. 423; gózin strjúka, Mar.: so also of a horse or sheep running away from a new owner or pasture to its old home, hestrinn strauk frá mér (strok-hestr). -
6 yrja
1.yr, urði, urinn, [a mod. verb formed from erja, arði, by the analogy of emja and ymja]:—to rub, scrape, scratch, esp. used in pret. part.; jörðin er öll upp urin, það er allt upp urið, of barren soil, as if shaven; the word occurs in Run. Gramm. Ísland, of 1651.2.u, f., qs. ýrja, [úr = dew], a drizzling rain; sand-yrja, a quicksand, Safn i. 78; hence is again formed a verb yrja, það yrjar úr honum, it drizzles out of him, i. e. the sky; cp. ýra.
См. также в других словарях:
rub out — rub (someone) out to kill someone. She got into serious trouble when she ran an ad that said, “Looking for someone to rub out your Ex?” as a joke. Usage notes: generally used when referring to criminals who employ someone to kill an enemy … New idioms dictionary
rub out — ► rub out 1) erase (pencil marks) with a rubber. 2) N. Amer. informal kill. Main Entry: ↑rub … English terms dictionary
rub out — index censor, deface, delete, destroy (efface), expunge, extirpate, obliterate Burton s Legal Thesaurus … Law dictionary
rub|out — «RUHB OWT», noun. U.S. Slang. a murder; gangland killing … Useful english dictionary
Rub-Out — Der Rub Out Test (engl.: Ausreibprüfung), seltener Rub Up Test (engl. Aufreibprüfung)[1], ist eine der am weitesten verbreiteten Prüfungen von Lacken. Inhaltsverzeichnis 1 Prinzip 2 Durchführung 3 Kritik 4 Sonderfälle … Deutsch Wikipedia
Rub Out — Der Rub Out Test (engl.: Ausreibprüfung), seltener Rub Up Test (engl. Aufreibprüfung)[1], ist eine der am weitesten verbreiteten Prüfungen von Lacken. Inhaltsverzeichnis 1 Prinzip 2 Durchführung 3 Kritik 4 Sonderfälle … Deutsch Wikipedia
rub out — verb remove by or as if by rubbing or erasing Please erase the formula on the blackboard it is wrong! • Syn: ↑erase, ↑score out, ↑efface, ↑wipe off • Derivationally related forms: ↑erasure (for … Useful english dictionary
rub out — phrasal verb [transitive] Word forms rub out : present tense I/you/we/they rub out he/she/it rubs out present participle rubbing out past tense rubbed out past participle rubbed out 1) a) British to remove with a rubber something that you have… … English dictionary
rub out — 1) PHRASAL VERB If you rub out something that you have written on paper or a board, you remove it using a rubber or eraser. [V P n (not pron)] She began rubbing out the pencilled marks in the margin. [Also V n P] Syn: erase 2) PHRASAL VERB If one … English dictionary
rub out — verb a) To delete or erase or remove (something) by rubbing. The teacher wanted to rub out the chalk marks on the board. b) To kill. The first will understand but little of them, the latter over much; they might perhaps live and rub out in the… … Wiktionary
rub out — phr verb Rub out is used with these nouns as the object: ↑word … Collocations dictionary
